Canada is a lovely country! Click here to see why
Oct. 27th, 2000. Bachelor of Arts, Honors Economics. University of Western Ontario, London, Ontario, Canada.
June, 2002. Master of Arts in Economics. York University, Toronto, Ontario, Canada.
Dec. 6th, 2006. Ph.D. in Economics. Athens University of Economics and Business, Department of International and European Economic Studies, Athens, Greece. Dissertation title: Selected issues in banking. Committee: S.N. Brissimis, S. Kalyvitis, E.G. Tsionas.
Οι καιροί δεν αφήνουν την καρδιά να φτάσει στα χείλη, το αίσθημα, την ιδέα, να γίνουν άνθη του λόγου. Είπα, σε πείσμα μιας κοινότυπης ευχαριστίας, να καταθέσω την άδηλη αλήθεια για τούτο το όνειρο που γίνεται σήμερα – με πολύ συγκίνηση – πράξη. Ένα όνειρο που πήγασε κάπου 11 χρόνια πριν σε δυο τόπους ταυτόχρονα, το Ελληνικό Αττικής και την περιοχή της λίμνης Πλαστήρα (τότε που την είχε πατήσει μόνο ένα ελάφι), και που κελάρισε στην άλλη άκρη του κόσμου με φόντο το λευκό του Καναδά.
Δε ζητώ επιείκεια για όσα έγραψα ή για όσα παρέλειψα Δεν διεκδικώ καν την σύμπλευση των όσων ακολουθούν με τις αξίες, τα γενικότερα πιστεύω μου και την έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης, στους ρυθμούς της οποίας η ζωή αποκτά ομορφιά και δύναμη. Ωστόσο, μπορώ μου φαίνεται να πω, πως μέσα από τον κόπο μου αναβλύζει η ελπίδα των δασκάλων μου Φλωρόπουλου και Μαραφή, το ανέμελο σφύριγμα του Πάνου του Δαμάσκου και η φλόγα των καθηγητριών Καρέλη και Μητσάκη (η πρώτη για το συναίσθημα, η δεύτερη γιατί μου φώναζε ¨λαμπρά¨). Κάπου αλλού, λίγο αργότερα, η αρχέγονη φιγούρα του Joel Fried, αλλά και η αμέριστη συμπαράσταση των οικογενειών Μητσόπουλου και Καραμπέτσου, με βόηθησαν να πατώ γερά σε τόπο μακρινό από το σπίτι μου. Η ύπαρξή τους, μαζί με εκείνη ορισμένων ακριβών φίλων, μου κόστισε καλές σκέψεις.
Οι πηγές άνοιξαν από την πλημμύρα των λέξεων στο μεταπτυχιακό του Τορόντο και το διδακτορικό της Αθήνας, και έγιναν ποτάμι που τρέχει στους βράχους της ελληνικής πραγματικότητας. Κάτω από τους βράχους είναι οι λέξεις του επιβλέποντα της διατριβής Σοφοκλή Μπρισίμη, στις οποίες έψαξα να βρω εκείνα που πρέπει: Το επιστημονικό του κεφάλαιο θα με οδηγεί εφεξής. Ως ευγνώμων δέκτης πνευματικής τροφής ευχαριστώ θερμά και τους κυρίους Αθανάσογλου, Καλυβίτη, Σταϊκούρα και Τσιώνα, που συνέβαλλαν στη σύνθεση του εγχειρήματός μου, το Ίδρυμα Προποντίς για τη σημαντική οικονομική βοήθεια που μου παρείχε, και ασφαλώς το τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το διδακτορικό μου και μένα – και τους δυο μας από τα χρόνια των πηγών – μας φρόντισαν ο Δημήτρης, η Ιωάννα, ο Γιάννης, η Γιώτα και ο Φώτης. Αδιάκοπα κοντά μου στο μονοπάτι της γνώσης, έθρεψαν με υπομονή και επιμονή το ρυάκι με σταγόνες βροχής, τόσο πολλές που χάνονται στην ιστορία του νου μου. Γι’ αυτό και τους ανήκει το διδακτορικό. Τους το χρωστώ, δεν έχω καν το δικαίωμα να τους το αφιερώσω.
Κλείνοντας, θα ήθελα να γράψω δυο-τρεις γραμμές για να σφραγίσω τον κύκλο που άνοιξε τότε και για να τις θυμάμαι όταν το ποτάμι αγναντεύει πια την εκβολή του. Χάρη στην καρδιά που μας δίνει ζωή, την κρυστάλλινη δόξα, τη χαρά και τους φόβους της, να ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία, αγωνιζόμενοι σταθερά και τίμια για ειρήνη, αγάπη και κοινωνική δικαιοσύνη. Ωσότου αγκαλιαστούν Εβραίοι και Μουσουλμάνοι ...
Μάνθος Ντελής, Αθήνα 3/3/2006